Papaya Enzym

De algemene werking van enzymen
Ons lichaam is opgebouwd uit cellen. Elke cel neemt voedsel op en
zet dit om in andere stoffen en afbraakproducten, welke weer worden uitgescheiden. Het omzetten van stoffen wordt gedaan door enzymen. De belangrijkste stoffen voor de processen in de cel zijn dus enzymen. Verbindingen, die door de enzymen worden omgezet, zetten metabolische processen in gang.

Dit zijn eiwitten die in de meeste gevallen door het lichaam zelf
worden aangemaakt en bestaan uit deeltjes die van eiwitten die afkomstig zijn uit de voeding. Vaak is een enzym een samengesteld eiwit, dit wil zeggen een eiwit dat chemisch verbonden is met een niet-eiwit, dit heet dan coënzym en kan als activator optreden. Een enzym is dus een splitsings en ontledingsstof, dat een scheikundig proces in het organisme in gang zet en bevordert. Een enzym is in feite een biochemische katalysator, die onmisbaar is voor de werking van onze stofwisseling en spijsvertering in ons lichaam.

In ons lichaam zijn drie soorten enzymen te onderscheiden
- spijsverteringsenzymen die het voedsel verteren,
- metabole enzymen die de stofwisselingsprocessen beïnvloeden 
- intracellulaire enzymen dit zijn de celenzymen. Het zijn de werkers in de cellen en brengen op hun beurt de werking ingang.

Al deze enzymen zijn van belang bij de stofwisselingsfuncties zoals de zuurgraad, transport van voedingsstoffen in het bloed, urineproductie, afvalverwijdering uit het lichaam en nog veel meer. Er zijn ontelbare verschillende enzymen die allen hun eigen taak hebben in ons lichaam.

Eerste toepassingen 
De eersten die de enzymtherapie bij boosaardige gezwellen gebruikten (zonder weliswaar het biologische verband te weten), waren de Indiaanse genezers, die papajabladeren op wonden en tumoren legden. Dit is een vorm van plaatselijke enzymtherapie met papaïne, het enzym uit de Papaya Carica.

In 1820 werd in de P.S.Physick in Philadelphia voor het eerst het proteolytisch-enzym gebruikt, door aan patiënten fermentrijk maagsap toe te dienen. Uit dat maagsap isoleerde T.Schwann in 1836 pepsine.  In 1871 behandelde H.B.Purden, en later in 1888 H.B.Douglas ulcereuze kankers, met pepsine uit maagsap. Het was echter pas in 1902 dat de enzymtherapie in de kankerbestrijding een doorslaggevende doorbraak kende met de embryoloog J.Beard, die kankerpatiënten met pancreasfermenten behandelde. In 1911 verschijnt zijn boek "The Enzyme Treatment of cancer", dat een groot succes wordt en tevens een stimulans is voor wereldwijd interesse voor de enzymtherapie in neoplasmebehandeling.

De eerste orale toediening van enzymen werd onderzocht en ontwikkeld in New-York begin jaren vijftig door Dr. Max Wolf, die in die tijd onderzoeker op de Fordham University and Columbia University was. 
Sindsdien zijn enzymen toegepast bij miljoenen mensen en het blijkt veiliger te zijn dan de meeste andere behandelingen voor dezelfde klachten. Maar toch blijft de enzymbehandeling in de medische wereld nog steeds onbekend. Ondanks de honderden gepubliceerde resultaten van klinische en epidemiologische studies over de toepassing van enzymen, die meer dan indrukwekkend zijn.

De werking van papaja-enzymen
Papaja (lat. Carica Papaya) Is een gouden rijpe papajameloen Papaja plant - papaya enzym
met een aangename smaak, die als een waardevolle gezondheidsvoeding wordt beschouwd. Het is een bron voor het papaja-enzym (papaïne), vitamine A, en vitamine C het bevat ook de vitaminen van de B groep. Wat de papajabladeren betreft, deze hebben bij wetenschappelijke onderzoeken bewezen dat zij, ten opzichte van de rijpe papajavrucht, 15 maal meer eiwit bevatten, 2 maal
meer niacine (vitamine B3) en celweefsel, 4 maal meer vetten, 3 maal meer
bètacarotine en vitamine C en ook nog rijk zijn aan papaïne.

Karakteristieke eigenschappen van dit natuurlijke enzym is het terugdringen van auto-antilichamen, ongewenste eiwitten en eiwitcomplexen van het lichaam. Deze worden af gebroken en opgelost via de urine of via ontlasting en verlaten zo het lichaam. Dus wanneer het immuunsysteem faalt, zoals bij een auto-immuunziekte (chronische vorm), en het daarom niet meer tolerant is voor het eigen lichaam, kan dit leiden tot het ontstaan van auto-immuun aandoeningen onder invloed van, het al reeds gevormde autoantilichaam, dat op zijn beurt weer gericht is tegen lichaamseigen bestanddelen en daardoor deze beschadigt. Zo’n autoantilichaam laat zich splitsen door middel van het papaja-enzym. Het lichaam is niet in staat om dit enzym zelf aan te maken. Het papaïne component wordt in de gevestigde immunologieleer en alle andere vakliteratuur ook als antilichaam splitsend genoemd. Omdat bij de spijsvertering de verschillende spijsverteringsenzymen, zoals amylase (koolhydraten), lipase (vetten), pepsine en trypsine, een centrale rol spelen, kunnen deze enzymen het spijsverteringsproces aanzienlijk verbeteren.

Ontstekingsremmende werking 
Enzymen zijn een krachtig middel bij ontstekingen en verwondingen. 
Bij weefselbeschadiging reageert het lichaam met een ontstekingsreactie. Proteolytische enzymen reguleren dit ontstekingsproces en helpen voorkomen dat een ontsteking chronisch wordt. Hoe eerder enzymen toegepast worden (orale toediening in het bijzonder), des te beter is het te verwachte resultaat. Enzymen remmen de ontstekingsreactie door modulatie van de prostaglandinesynthese. Daardoor verminderen de ontstekingskenmerken (roodheid, pijn en zwelling) en wordt de herstelperiode bekort.

Toepassingen bij tumoren en kanker 
Proteolytische enzymen verminderen de pijn bij een ontsteking door vermindering van de ontstekingsreactie en door een direct effect op de nociceptoren. De pijn bij artritis, osteoartritis, reuma en fibromyalgie wordt niet alleen getemperd door suppletie met proteolytische enzymen, maar er treedt ook een verbetering op omdat de auto-antilichamen, die zich richten tegen de lichaamseigen bestanddelen en deze daardoor beschadigen, zich goed laten splitsen door middel van papaïne. In een onderzoek werd het pijnstillend effect van NSAID's (nonsteroidal anti-inflammatory drugs) vergeleken met die van proteolytische enzymen bij pijnlijke wervelaandoeningen. Beide waren gelijk in effectiviteit.

Enzymen zijn tevens zeer effectief bij (bacteriële/virale) infecties, vooral als deze met slijmvorming gepaard gaan, zoals bij (chronische) bronchitis, pneumonie en longaandoeningen. Enzymen veranderen de viscositeit van het sputum, waardoor het beter afgevoerd kan worden, terwijl de purulentie en de kwantiteit afnemen. Ook bij astma, sinusitis en oorontsteking kunnen enzymen goed helpen. 
Het werkingsmechanisme van proteolytische enzymen is mede gebaseerd op immunomodulatie en beïnvloeding van de cytokinenvorming. Cytokines zijn polypeptiden, die gevormd worden door cellen van het afweersysteem (T-lymfocyten en macrofagen). Deze immuunrespons reguleert de normale afweer bij infecties, ontstekingen en kanker. Enzymen zoals papaïne stimuleren onder meer de vorming van de tumor necrosisfactor (TNF), interleukine-1 (IL-1) en interleukine-6 (IL-6) op een dosisafhankelijke manier. De antivirale werking van proteolytische enzymen is mede gebaseerd op activering van macrofagen en NK-cellen, die de virusgeïnfecteerde cellen opruimen. Proteolytische enzymen breken de ontstekingsmediatoren af en ruimen ook pathogene immuun complexen (ontstekingsbrokstukken) op die ontstekingsreacties kunnen veroorzaken. Ze ruimen tegelijkertijd de metabolieten op. In de praktijk blijken enzymen dus een gunstig effect te hebben bij alle auto-immuunziekten, maar vreemd genoeg worden deze enzymen nog steeds maar door een relatief kleine groep artsen en therapeuten toegepast.

Er zijn dus sterke aanwijzingen dat proteolytische enzymen (zoals papaïne) in grote doseringen tumorgroei en -metastasering remmen. Vanaf de jaren zestig wordt in Duitsland en Verenigde Staten, in speciale klinieken en zelfs in ziekenhuizen, enzymtherapie bij kanker met succes toegepast. Tientallen wetenschappelijke onderzoekingen en publicaties ondersteunen deze onderschatte toepassingen. De resultaten van een recent onderzoek onder de vrouwen met borstkanker suggereren dat orale toediening van enzymen de cytotoxiciteit van monocyten verbetert, waardoor de vernietiging van de kankercellen wordt gestimuleerd. Uit vele publicaties blijkt dat suppletie met enzymen het immuunsysteem bij kankerpatiënten, die een operatie ondergaan of chemo of radiotherapie krijgen, sterk verbetert. Enzymsuppletie reduceert niet alleen de bijwerkingen van bestraling en chemotherapie, maar zorgt ook voor een verbetering van de algemene gezondheid en verbetert de levenskwaliteit.

Literatuur
1) Adamek J, Prausova J, Wald M. "Enzyme therapy in the treatment of lymphedema in the arm after breast carcinoma surgery." Rozhl Chir. 1997 Apr. 
2 ) Craig R.P. "The quantitative evaluation of the use of oral proteolytic enzymes in the treatment of sprained ankles". Injury. 1975 May. 
3) Mazourov V.I., Lila A.M., Klimop N.N. "The efficacy of systemic enzyme therapy in the treatment of rheumatoid arthritis". Int J Immunother 1997. 
4) Zentler-Munro R.L. "Mechanism whereby cimetidine enchances pancreatic enzyme therapy". Gastroenterology 1981. 
5) Duskova M., Wald M. "Orally administered proteases in aesthetic surgery". Aesthetic Plast Surg. 1999. 
6) Zabolotnyi D.I., Veremeenko K.N., Raiko I.E. "Study of proteolytic enzymes and their inhibitors in maxillary sinus exudates in patients with chronic suppurative maxillary sinusitis". Vestn Otorinolaringol 1989. 
7) Rammer E., Friedrich F. "Enzyme therapy in treatment of mastopathy. A randomized double-blind clinical study". Wien Klin Wochenschr 1996. 
8) Desser L., Rehberger A. "Induction of tumor necrosis factor in human peripheral-blood mononuclear cells by proteolytic enzymes". Oncology 1990. 
9) Batkin S., Taussig S.J., Szekerezes J. "Antimetastatic effect of bromelain with or without its proteolytic and anticoagulant activity". J Cancer Res Clin. Oncol. 1988. 
10) Blanco C, Ortega N, Castillo R, Carrillo T. "Carica papaya pollen allergy". Allergy Asthma Immunol. 1998 Aug. 
11) Hunter R.G. "The action of papain and bromelain on the uterus". Am. J. Ob. Gyn., 1957. 12) Rathgeber W.F. "The use of proteolytic enzymes (chymoral) in sporting injuries". S Afr Med J. 1971 Feb. 
13) Roitt J. Brostoff D. "Male: Cytokinen en hun receptoren". Immunologie: 2000. 
14) Physick, P.S., in S. Salis-COHEN, Pharmacotherapeutics D.A. Appleton, N.Y., 1928. 
15) Schwann, T., Müllers Arch. ges. Physiol., 90 (1836). 
16) Purden, H.B., Medical Times a. Gazette, 1, blz. 685 (1871). 
17) Douglas, H.B., Med. Rec., 34, blz. 730 (1888). 
18) Beard, J., Amer. med. Ass., 38, blz. 445 (1906). 
19) Beard, J., The Enzyme Treatment of Cancer and its Scientific Basis, Chatto a. Windus, London, 1911. 
20) Dr. H. Rosenberg, Alternatieve kankertherapieën. 1980-1995 (samenvatting)

Resumé
Papaja is goed voor de spijsvertering en stoelgang. Papaja is de vrucht van de tropische meloenboom (Carica papaya) die groeit in de landen van Midden-Amerika, Oost-Afrika en in Mexico, Sri Lanka, Pakistan, India, Australië en Brazilië. 
De langwerpige vrucht heeft een groene tot oranje of roze schil en bevat zoet, oranjegeel vruchtvlees. De mens heeft de papaja - schil, vruchtvlees en zaden - van oudsher bij allerlei gezondheidsklachten gebruikt. Toepassingen variëren van astma, hoge bloeddruk, verstoorde wondheling, artritis tot parasitaire infecties en maag-darmklachten, zoals maagklachten, diarree en obstipatie. Het sap van de papaja wordt gebruikt bij wratten en allerlei huidoneffenheden; in Jamaica bedekken verpleegkundigen, chronische huidzweren met kompressen met papajapuree om de wondgenezing te bevorderen.(1-5) Papaja heeft de reputatie het lichaam te ontzuren en de uitscheiding van afvalstoffen uit de darmen (ontslakken) te bevorderen. Vanwege de veelheid aan goede eigenschappen noemen Indianen in Zuid-Amerika de papaja dan ook 'vrucht voor een lang leven'.

Verklarende woordenlijst
Papaïne        : is een enzym dat uit papaja wordt gehaald. Het is een plantaardige eiwit
Proteolytische enzymen: zijn Eiwitsplitsende enzymen
Nociceptor   : is een zenuwuiteinde dat gespecialiseerd is in het waarnemen van prikkels die een schadelijke invloed (Latijn: nocere = schaden) op het organisme kunnen hebben
Purulentie    : is ettering
Cytokine      : is een proteïne wat een rol speelt in de immuun afweer.
T-lymfocyten: zijn afweercellen
Neoplasme   : is een gezwel

Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts of therapeut